1995..

Αφιερωμένο..

Σε όλες εμάς τις ίδιες..

Της παιδικότητας το βλέμμα..

Βραδιάζοντας καμιά φορά υπάρχεις να κοιτάς κάτω
μετρώντας μια μια τις ψυχές να βουλιάζουν στον πάτο..
Μετράς τα χαμόγελα να ξεγεννούν μόνο δάκρυα
αφήνεις τον πόνο να σε γεμίσει από άκρυ σε άκρυα..
Γυρεύεις να μαζέψεις της ζωής σου τις αναμνήσεις
μήπως κι αυτές σε βοηθήσουν να μην κατρακυλήσεις..
θυμίζεις ακόμη της παιδικότητας το βλέμμα
το είδα και τώρα πρόσφατα δεν είναι ψέμμα..
Πάρε τη σφυρίχτρα λοιπόν κι αρχίνα δυνατά
πάρε βαθιά ανάσα ποτέ δεν είναι αργά..
Μαζεύω όλου του κόσμου τις φωνές με ένα μοναχά σκοπό
να τις βάλω να σου ψυθηρίσουν αυτά που θέλω να σου πω..
Μην σταματήσεις να αναπνέεις..

2

No mercy..

Έχω ένα σχέδιο για απόψε..
Το προετοιμάζω στο μυαλό μου εδώ και καιρό..
Θα δημιουργήσω ένα παιχνίδι
όπου θα λάβουν μέρος πολλοί κομπάρσοι της ζωής..
Δεν θα έχει χρονικό περιορισμό..
Δεν θα έχει δεύτερη ζωή..
Οι δοκιμασίες θα'ναι δύσκολες και κυρίως
θα βασίζονται σε νοητικό επίπεδο παρά σωματικό..
Φυσικά μπορούν να ορίζονται "ομάδες ξύλου" και
να βάζουν κάποιο φυσικό στόχο..
Κανόνας ένας και μοναδικός:
"No mercy"..
Όροι συμμετοχής δεν υπάρχουν κι
απ'άυτό καταλαβαίνετε πως θα μετέχουν πολλοί..
Δυστυχώς ούτε τη γκλαμουριά ενός τηλεπτικού
παιχνιδιού θα'χει, διότι πού λεφτά για διαφήμιση..
Το μόνο που μένει είναι
να γίνει γνωστός κι ο τίτλος του..
Ιδού λοιπόν τί έπλασε η φαντασία μου:

"Να πάτε να γαμηθείτε όλοι σας.."

Φεγγάρι κάλπικο..

Φεγγάρι κάλπικό μου σε τούτο το δωμάτιο μπορείς
να μου δώσεις λίγο από τη θαμπή σου λάμψη;
Μόλις σε ένιωσε ακριανά το κύτταρο μου παντού
εικόνες όμορφες στο μυαλό και λόγια νόστιμα
να λικνίζονται σαν ριγά το κορμί στη θύμισή σου..
Είναι πιο μελωδική η μοναξιά μου όταν αναμειγνύεται
με τη σκέψη μου για'σένα κι είχα καιρό ν'άκούσω κάτι όμορφο..
Φεγγάρι μου κάλπικο 17 ιντσών σε βάζω στην πρίζα
και σε βγάζω, γελώντας σαρκαστικά που μπορώ να παίξω με τη λάμψη σου..

Ένας σκέτος χάνος..

Να ξεκινάς το πρωί έξυπνη και να πέφτεις
για ύπνο ένας σκέτος χάνος..
Έτοιμη να "κατακτήσεις" τον κόσμο,
μέχρι που κάποιος τρίτος σε ρίχνει
κάτω με το μικρό του δαχτυλάκι..
Κατάλαβε από μικρή πως η γη γυρίζει
και πως οι σκέψεις σου δεν
αναποδογυρίζουν μαζί της..
Ένας είναι ο Θεός για΄μας, άλλος για τους Ινδούς,
άλλος για τους Τούρκους, άλλος για τους Αφρικανούς κ.ο.κ.
και πρέπει να δεχτείς πως ζεις με όλους σ'έναν κόσμο..
Κάποιος μεγάλος μας είχε πει μην μετράτε τα αστέρια
γιατί θα βγάλετε σπυράκια κι έχω μείνει με την απορία..
Προτείνω στην επόμενη ανθρωπότητα, αν μ'Ακούς,
να τους δίνετε μία μικρή πρόγευση ζωής με το που γεννιούνται
γιατί επιμένω να είμαι ονειροπόλα..

Μ'εμένα τα'χω μη μου Δίνεις σημασία..