Την άκρη δε γυρεύω

Κάθε φορά που σε κοιτώ
Είναι μια νέα εμπειρία,
Χορεύω σαν τρελή χωρίς ρυθμό
Παρασυρμένη σε τούτη τη λατρεία..
Πολλά τα μάτια που κοιτούν
Μα λίγα αυτά που βλέπουν,
Χίλια στόματα και να φιλούν
Τη γεύση σου δε θα έχουν..

Πού με πάει αυτό δεν ξέρω
Και την άκρη δεν γυρεύω,
Πώς πίσω να σε φέρω
Σ΄’εχω μπροστά μου μα δεν κοντεύω..

Όλο τα χρώματα ανακατεύεις
Και γελάς που με πειράζεις,
Όλα ξεκάθαρα κι εσύ με μπερδεύεις
Την καρδιά μου σ’αρέσει να ταράζεις..
Ανάμεσα σε γέλιο και σε δάκρυ
Την παράνοια κάποια βράδια φτάνουμε,
Εγώ να λέω σ’αγαπώ
Κι εσύ να ρωτάς τι θα κάνουμε..

Εξιλέωση και πλέον αποδοχή..

Το να είσαι εκλεκτικός στη ζωή σ'οδηγεί στη μοναξιά..
Δεν είναι μόνο εκείνες οι στιγμές που θέλεις απλά να μείνεις
μόνος σου, είναι ολόκληρη φιλοσοφία το να μην αποδέχεσαι
να μοιραστείς το "είναι" σου με αδιάφορα μυαλά..
Κινείς τη μαριονέτα "βολικά", μέχρι που ο Θεός σου
δίνει τη φώτιση/δύναμη να κόψεις την κλωστούλα εκείνη,
ώστε ν'αφήσεις την κούκλα παράλυτη..
Ξαφνικά όλοι θυμούνται την ύπαρξη σου, ενώ ήδη
έχεις κάνει την ψυχούλα σου ολοκαύτωμα κι
οδεύεις με απλά μαθηματικά στην παράνοια..
Ευχαριστώ, δε θα πάρω..
Αρχίζει να φυσάει και νομίζω πως μου αρέσει..
Ο καθείς με τον διπλανό του κι οι φοβητσιάρηδες και
δειλοί ας γίνουν ασπρόμαυρη φωτογραφία κλεισμένη στο
συρτάρι..
Εξιλέωση και πλέον αποδοχή..

ΕΝ ΟΙΔΑ, ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ

Πόσο μακριά πρέπει να φτάσω για να σβήσεις από μέσα μου;
Όποια μάτια και ν' αντικρύσω ντρέπομαι που τα κάνω δικά σου
κι υπνωτίζομαι..
Άμα είσαι ταξιδευτής περιπλανώμενος και βρεις ένα ζεστό σπιτικό να μείνεις,
είναι δύσκολο να ξαναβγείς στους δρόμους όταν σε πετάξουν έξω..
Τα βράδια εκείνα που το μαξιλάρι έχει ποτίσει από τα δάκρυά μου
σε ποια αγκαλιά συ γελάς τάχα;
Γιατί να πιστέψω αυτό που είχα ανάγκη και να μην είσαι εσύ η αλήθεια μου;
Απαλλαγή κατηγοριών λόγω άγνοιας..
Παίξε παλιάτσο, παίξε..

Η τέχνη και ο Θάνατος..

..."Θέλοντας, και μη, μπροστά της είχα αυτό το συναίσθημα. Η ζωή ήταν ωραία γιατί υπήρχε αυτή η μάντισσα. Η παρουσία αυτής της γυναίκας μού ήταν κάτι σαν όπιο- πιο αγνό, πιο ελαφρύ, αν και λιγότερο απ'το άλλο. πάντως ήταν πολύ πιο βαθύ, πιο ευρύ, και ύψωνε αλλιώτικες αψίδες στα κύτταρα του νου μου. Αυτή η ενεργητική κατάσταση πνευματικής ανταλλαγής, αυτή η ανάφλεξη άμεσων και απειροελάχιστων κόσμων, αυτή η δυνατότητα να ζήσω άπειρες ζωές, που η προοπτική της μού ανοιγόταν από αυτή την γυναίκα, όλα αυτά τελικά πρόσφεραν διέξοδο στη ζωή μου και λόγο ύπαρξης σ'αυτόν τον κόσμο. Γιατί τη ζωή μπορεί κανείς να τη δεχτεί μόνο αν είναι μεγάλος, αν νιώθει πως βρίσκεται στην αρχή των φαινομένων, τουλάχιστον ορισμένων. Μόνο ένα πράγμα είναι ενθουσιαστικό στον κόσμο: η επαφή με τις δυνατότητες του πνεύματος. Ωστόσο μπροστά σ'αυτή την μάντισσα παρουσιάζεται ένα αρκετά παράδοξο φαινόμενο: δεν νιώθω πια την ανάγκη να είμαι δυνατός, ούτε ευρύς. η γοητεία που ασκεί πανω μου είναι δυνατότερη από την περηφάνια μου, μου αρκεί κάποια στιγμαία περιέργεια. Μπροστά σάυτή την μάντισσα είμαι έτοιμος να απαρνηθώ τα πάντα: περηφάνια, θέληση, νοημοσύνη. προπάντων τη νοημοσύνη, αυτή τη νοημοσύνη που είναι το μεγάλο μου καμάρι.Εννοείται πως δεν αναφέρομαι σε κάποια λογική ευστροφία του νου, στην ικανότητα για γοργόστροφη σκέψη και για αστραπιαία δημιουργία σχημάτων στο περιθώριο της μνήμης. Μιλώ για μια υπόγεια διείσδυση του κόσμου και των πραγμάτων - διείσδυση συχνά μακροπρόθεσμη, που δεν χρειάζεται να υλοποιηθεί προκειμένου να ικανοποιηθεί και που φανερώνει βαθύτατες πτυχές του πνεύματος[..] Εγώ ξέρω σε ποιο καθαρτήριο θα ξαναβρώ αυτή τη γυναίκα[..]

2009 προς τα πάνω..

Απολογισμός του '09:
Η ικανότητά μου, να παραμένω ανίκανη να ικανοποιήσω το μόνο πλάσμα που ικανοποίησε τον εαυτό μου, παραμένει αναλλοίωτη στο πέρασμα των χρόνων..
Νέο έτος:
Μου μοιάζει σαν να είμαι έτοιμη με δυο βαλίτσες στο αεροδρόμιο για το πιο ονειρικό ταξίδι της ζωής μου και κάποιος κάνει φάρσα για βόμβα στο αεροπλάνο κι αναβάλεται η πτήση μέχρι νεοτέρας..
Εκεί που γελάς κλαις κι εκει που κλαις γελάς..
Το σώμα μου κοιμάται στην Αγωνιστών 21, μα η ψυχή μου ψάχνει σαν αδέσποτο σ'όλη την πόλη να σε βρει..

"..Τι κι αν χαράζει νέα μέρα, όλα τα βλέπω σκοτεινά.."

..

Λυσσομανάει έξω και κρυώνω..περιμένω..
Φεύγωντας δεν πίστευα πως δε θα σε ξανάβλεπα ποτέ..
Αν το'ξερα θα σου έλεγα δυό κρυμμένα μυστικά..
Ένα που δεν τόλμησα να σου ξεστομήσω ποτέ κι ένα που
κάποτε σου το ψιθύρησα ενώ κοιμόσουν βαθιά..
Κι εκεί που περιμένω, ξαφνικά σταματάει να φυσάει..
Ήρθες..για δυό λεπτά μεν, αλλά ήρθες..
Κι έφυγες μετά πάλι, επειδή δεν σ'άφησα να με ακούσεις..

Δώσε μου Θεούλη μου λιγάκι δύναμη ακόμα..

Πολύ περισσότερο απ'όσο..

"Πρόσεξε καλά να μην χαθείς μέσα στην προσωπικότητα
ενός ατόμου ό,τι και να'ναι αυτός, άντρας ή γυναίκα.."

Σκοτ Φιτζεραλντ.